søndag 16. september 2018

பேசாலை கிராமத்துக்கு துறைமுகம் தேவைதானா?

பேசாலை கிராமத்துக்கு துறைமுகம் தேவைதானா? பேசாலைதாஸ்

அன்பர்களே! பேசாலையில் அமையவிருக்கும் துறைமுகம் சார்ந்த எனது பதிவை முன்பு எழுதினேன்.இப்போது அதன் சாதக பாதக நிலைமகளை எனது சிற்றறிவுக்கு எட்டியவையில், உங்கள் முன் வைக்கின்றேன்.  முதலாவதாக எமது கிராமத்தின் மீன்பிடி தொழிலை எடுத்துக்கொண்டால், இழுவைப்படகினால் செய்யப்படும் தொழில் முறையை முற்றாக கைவிடவேண்டும். ஆனால் அதற்கு இந்தியாவின் இழுவைபடகு தொழில் பெரும் தடையாக இருக்கின்றது. கடந்த சுனாமியின் தாக்கத்தினால், ஜோர்ஜ் மற்றும் பேதுரு திடல்களில் இருந்த பவளப்பறைகள் பெருமளவு சேதம் அடைந்தன, இதனால் மீன்களுக்கு தேவையான பிளாங்டன் கடல்தாவரம், மற்றும் நுண்மீனுண்ணிகள் அழிந்தன், இதனால் மீன் உற்பத்தி பெருமளவு பாதிப்படைந்தது.  இருக்கின்ற மீன் வளங்களை இழுவைப்படகின் பலகையால் அடிவாரி இழுப்பதால், மீன் குஞ்சுகள் முட்டைகள் முற்றாக அழிகின்றன. பற்றாக்குறைக்கு சுருக்கு வலை, பட்டாசு இவைகளினால் பெருமளவு மீன்வளம் குன்றிப்போய்யுள்ளது.

                                                         இதற்கு என்ன செய்யவேண்டும் என்பதனை நாம் ஆய்வு செய்தல் வேண்டும். முதற்கட்டமாக எமது ஊரின் கடல் எல்லைக்குள். இழுவைப்படகு முற்றாக தடை செய்யப்பட வேண்டும். அத்துமீறி வ்ரும் இந்திய இழுவைபடகு அதன் பலகை, மடி, வலை ஏன் இழுவைப்படகே சேதம் அடையும் அளவுக்கு, எமது கடல்பரப்புக்குள் தடைகளை ஏற்படுத்தவேண்டும். பாரிய இரும்பு, மரங்கள், பெரும் கற்கள் கொண்டு கடலில் போடப்படுவதினால், அதில் உற்பத்தியாகும் பவளம், மற்றும் ஒட்டுண்ணி தாவரங்கள், கணவாய் முட்டைகள், என்பன பாரிய அளவில் பெருகும் வாய்ப்புகள். உண்டு. எமது பாரம்பரிய கரவலை தொழிலில் ம‌ரங்கள் கடலில் போடப்படுவதும். வள்ளத்தின் அடியில் புழால் எண்ணை தடவுவது இதற்கு ஓர் எடுத்துக்காட்டு. எனவே எமது பாரம்பரிய, மரபு தொழிலுக்கு சற்றும் ஒத்துவராத இழுவைப்படகை எமது ஊரின் நன்மை கருதி, கைவிடவேண்டும். அந்த இழுவைப்படகு ஒன்றுக்கு மட்டுமே துணை போகும் இந்த துறைமுக வசதி எமது ஊருக்கு நன்மை அளிக்கப்போவதில்லை!

                                                  புயல்காலங்கலில் எமது வள்ளங்கள், படகுகளை காப்பாற்ற பாதுகாப்பான இடம் தேவை என்று நீங்கள் எதிர்வாதம் செய்யலாம். அதற்காக கோந்தைப்பிட்டிக்கு ஓடவேண்டிய அவசியம் இல்லை. கடல் நீரை நிலப்பரப்புக்குள் உள்வாங்கி செய்யப்படும் துறை முகத்தைவிட, கடற்கரையில் இருந்து கடலுக்குள், மண்ணையும் கற்களையும் கொண்டு, குடாவடிவிலான செயற்கை அனையை எமது ஊர்மக்களின் சிரமாதானம், மற்றும் சிறு பணமுதலீட்டுடன் இதனை செய்யலாம். அதனை எமது ஆலைய பங்குசபை செய்வதற்கு முன்வரவேண்டும். சிறிது சிறிதாக‌ ஐந்து வருட எல்லையில் இதனை செய்யலாம். இதனால் இயற்கையான கடல் அரிப்பில் இருந்து, குறிப்பிட்ட எல்லைகளையாவது இது காப்பாற்றும். எதிர்கால சந்ததிக்கு, எமது ஊரிலே கடல் பாதுகாப்போடு கூடிய அணை வீதியை அமைத்து கொடுக்கலாம்.

                                               பல்தேசிய (காபரேட்டு) உதவிகள் மூலமாக வரும், எந்த திட்டங்களையும் எமது கிராமம் உள்வாங்குவதினால் ஏற்படப்போகும் அபயங்களை உய்த்தறியவேண்டும்! ஆசிய அபிவிருத்தி என்ற எண்ண வடிவமே, முற்றும் முழுதும் சர்வதேச பல்தேசிய அபிவிருத்த்யின் நோக்கத்துக்கு உட்பட்டது. அதனால் சாதாரன உள்ளூர் மீனவனுக்கு என்ன இலாபம் என்பதனை அறியவேண்டும். இழுவை படகுகளின் தரிப்பிடத்துக்கும், பழுது பார்பதற்கு மட்டுமே இது எமது ஊரவனுக்கு பயண்படும். இழுவைபடகே சாபம் என்கின்றோமே! ஐஸ் தொழில்சாலை வரும் என்கின்றார்கள். உள்ளூர் மீனவனுக்கே சாப்பிட மீன் இல்லை. இதில் ஏற்றுமதிக்கு ஐஸ் தேவைதானா?

                                         பேசாலைப்பாடு பேசாலை ஊரவனுக்கும் பேசாலைபங்குக்கும் உரியது! எமது மனைவிமாரை அடுத்தவனுக்கு கொடுத்தாலும், எமது பாட்டை யாருக்கும் விட்டுக்கொடுக்கமாட்டோம் என்கின்ற எனது ஊரவனின் மனக்கிடக்கையை சற்று எண்ணிப்பார்க்கவேண்டும். உத்தேச‌ துறைமுகத்தின் அதிகார பிரயோகம், தீர்மானம் யார் கையில்? பேசாலை ஆலைய நிர்வாகத்திடமா? பல்தேசிய நிறுவணத்திடமா? அரசாங்கத்திடமா? இது முக்கியமான கேள்வி! ஜாக்கிரதையாக இருங்கள், என் உறவுகளே! அபிவிருத்தி என்ற போர்வையில், தமிழ் கிராமங்களின் தனித்தன்மை சிதறடிக்கப்பட்டு, அதன் வழியாக இனக்கலப்பு செய்து, தமிழருக்கான தேசிய எண்ணத்தை சிதைக்கும் மறுவடிவம்  அபிவிருத்தி என்கின்ற செப்படி வித்தை என்பதனை கண்டுகொள்ளுங்கள்! நான் உண்மையில் அபிவிருத்திக்கு எதிரானவன் அல்ல, ஆனால் அபிவிருத்தியும், இன சிக்கலுக்கான தீர்வும் ஒரே பாதையில் முன்னெடுக்கவேண்டும் என்பதனை வலியுறுத்துகின்றேன். புண்ணில் இருக்கும், அழிக்கும்கிருமிகளை அகற்றாமல், புண்ணுக்கு துணிகட்டி மறைப்பது போல, நல்லாட்சி அரசு அபிவிருத்தி என்ற நாடகத்தை நடத்துகின்றது. எல்லா அபிவிருத்திகளும், பொருளாதார நலன்களும் ஒரு இரவோடு இரவாக இனவாத பூதம் விழுங்கிவிடும். ஜாக்கிரதை!

                                 மீன்பிடியில் தலைசிறந்த  நோர்வே நாட்டில் நான் வசிக்கின்றேன். அங்கிருக்கின்ற கடலோடு உறவு கொண்ட, சிறு சிறு குட்டைகளும், குடாக்கரைகளும், கற்பாறைகளும், அதன் இடுக்குகளும், நோர்வே மீன் வளத்துக்கு துணை போகின்றன. மீன்கள் குஞ்சி பொறிக்க இப்படியான நீர் நிலைகள் அவசியம்.  தாழஞ்செடிகள், சவுக்கு பற்றைகள் இவைகள் எமது கடற்கரையில் உண்டு எமது மீன்வளத்தை பெருக்கும் எண்ணம் எம்மிடம் இல்லை. நான் கோடை விடுமுறைகளில் கிரேக்க தீவுகளுக்கு சென்றுவருகின்றேன். அங்குள்ள கடற்கரைகளை விட எமது கடற்கரை அழகானவை ஆனால் பராமறிப்பு இல்லை. காகிதப்பூக்கள்(போகன்வெலா) இதுதான் கிரேக்க கடற்கரையோரம் வளர்க்கபடுகின்றன, சுத்தமான வெண்மணல் கடற்கரை அழகிய பூக்கள், வெப்பம், இதுதான் கிரேக்க கடற்கரையின் இரகசியம். அது எமது ஊரில் இல்லையா? கிரேத்தா என்ற தீவு, மன்னார் தீவு போல இரு மடங்கு, தினம் தோறும் 10 விமானம் வந்துபோகின்றது, அப்படியானல் அந்த தீவின் வருமானம் பற்றி எண்ணிப்பாருங்கள்!

                            இவனுக்கு என்ன வெளிநாட்டில் இருந்து கொண்டு சுகமாக, சும்மா பேசுகின்றான் பேசாலைதாஸ் என்று எண்ணிவிடாதீர்கள்! . என் குடும்பம் மட்டில் சில இலட்சியத்தோடு வாழ்கின்றேன். கிட்டதட்ட வெற்றி பெற்றுவிட்டேன், விரைவில் வருவேன் என் இறுதிக்கால வாழ்வு என் ஊருக்காக, என் அன்னைக்காக என்ற எண்ணத்தோடு,,,,,,,,,,
                                                                                                     என்றும் பேசாலைதாஸ்


tirsdag 17. juli 2018

கடவுளின்_கனவு

கடவுள் படைக்கும் முன்னும்
படைப்பின் பின்னும்
கண்ட கனவு பலிக்கின்றது
அவ்வாறு படைப்பேன்
இவ்வாறு படைப்பேன் என்றே படைத்தார்
அவ்வாறு உலகைப் படைத்தார்
இவ்வாறு மனிதனைப் படைத்தார்
அவனே மாறிக்கொண்டான்
உலகத்தையும் மாற்றிக் கொண்டான்
மாறிய மனிதன்
மார்க்கத்தைக் கண்டான்
மனதிலே ஏக்கத்தைக் கண்டான்
மன நோயையும் கண்டான்
மருந்தும் தந்தான் பலனில்லையே
உடல் நோய்களையும் கடனாக
வட்டி போட்டு வாங்கிக் கொண்டான்
தேடியது பல நாடியது சில ………
தெரு வீதிகளில் அலங்கோலமாய் நாற்றமானது கணக்கில் இல்லை
பல்கிப் பெருகச் சொன்னான்
அழுகிச் சாகச் சொல்லவில்லையே
கொடுத்து உதவச் சொன்னான்
தடுத்து சேர்க்கச் சொல்லவில்லை
கடவுள் நினைத்ததை
மனிதன் மாற்றினான்
கடவுள் மறைத்ததை
நினைவுகளில் முதலாக்கினான்
நினைத்ததையும் முடித்தான் நினையாததையும் முடித்தான்
குழப்பத்தில் தானே வீழ்ந்தான்
இறுதியில் கடவுளின்
சிந்தை துளிர்கின்றது
தன்னால் படைக்கப்பட்டவன்
தன் பிள்ளையாய் நடக்க வேண்டும்
என்ற கொள்கை சுடர் விடுகின்றது
அவன் கண்ட கனவாக……

torsdag 12. juli 2018

பத்திமாவின்_வெற்றிக்களிப்பு

நிகழ்கால வலைத்தள
முத்துக்களே
பத்திமாவின் விளையாட்டு
மெட்டுக்களே
வடபுலமே ஆட்டம் கண்ட
வல்லுந‌ர்களே
சிறப்பொன்றும் உண்டு
முதலிடமாய்
எம்மவரே கொண்டனரே
வெற்றி புகழிடமாய்
வழி நடத்தி முன்னின்ற
அருட்சகோதரருக்கும்
கள வழியாடி வாகை சூடவே
ரூபண்ணாவும் துணையாக
மனம் தளராமல் நிலை முதல்
வர தடகளம் ஓடியே
முழு திறன் வெளிக்காட்டி
வெற்றிக் கொடி நாட்டியே
ஊரார் தலைமேலே கரம்
அசைத்து இசை பாட
மாணாக்கரும் கைலாகு இட்டு
வெற்றிக் களிப்பாடிட
முதல்த் தரமாய் வெற்றியெட்டி
பத்திமாவின் புகழைப் பரப்பி
மன்னார் தாண்டியே எம்மவரின்
புகழை வடபுலத்தில் பதித்த
அனைத்து மாணவச் செல்வங்களுக்கும் இன் வாழ்த்துகளும் பாராட்டுக்களும்.
இவண்.
பழைய மாணவன்.
LikeShow More Reactions

søndag 1. juli 2018

கண்ணீர் துளிகள் மட்டும் ,,,,,கவிதையின் காதலன் பேசாலை 14 hrs ·


கண்ணீர் துளிகள் மட்டும் 

தூது போகும் காதல் தேசத்தில் என்னவளைத் 
தொலைக்கிறேன். 
என் நினைவுத் துகள்களை கோர்த்து 
நெஞ்சில் வழியும் வலிகளை ஊற்றி கண்ணீர் துளியாய் வார்த்து 
வானத்து அஞ்சலகத்தில் 
வைப்பில் இட்டு வருகிறேன் .

காற்று சுமந்து செல்லும்
அஞ்சல் பெட்டிகளில்
கண்ணீரின் கணம்
உடையாமல் உறைந்தே கிடக்கிறது !

கால் பிடித்து சொடுக்கெடுக்கையில் உதிர்ந்த புன்னகை ,
ஆரத்தழுவி முத்தமிடுகையில்
அவிழ்ந்து வீழ்ந்த நாணம்,
உதட்டை ருசிக்கையில்
மூச்சை மோகித்த
வெப்பக் காற்று என
நினைவுகளின் கருவூலத்தை
காவிச் செல்கிறது,
அக் காற்று அஞ்சல்!

நெடிய, வலிகள் சுமந்த பயணம் என்பதால் 
இளைப்பாறும் இடங்களில்
ஊடல் தருணங்களை நினைத்து
ஓய்வைக் கழிக்கிறது, நினைவுகள்!

நாட்டு எல்லைச் சுங்கச் சாவடியில்
எனது அஞ்சல் பெட்டி புறக்கணிக்கப்பட்டதாக
முத்திரை குத்தப்படுகிறது!

வறள் நிலக் காதல்,
மழையை கேட்டால்
இயற்கை என்ன கொடுக்கவா போகிறது! 
நிராகரிப்பு புதிதல்ல, என்ற நிலை
என்றோ மனதில் பிறந்து விட்டது!

திருப்பியனுப்பிய கடிதம்
என்னவளைச் சேர
மாற்று வழி தேடி
புறவழிச்சாலையின் முடிவிடத்தில்
தக்க சமயம் பார்த்து
காத்துக் கிடக்கிறது!

காதலர் பூங்காவை
எல்லையில் ஊடறுத்து
தற்கொலைப் பள்ளத்தாக்கைக் கடந்தால் 
சோதனைபுரியை அடையலாம்,
அதன் பின் என்னவளால்
வேதனைத் தீ அணையலாம் - என
சட்ட விரோத காதல் அஞ்சல்
கடத்தல்காரர் செவ்வியிட,
அகதியாய்
என்னவள் இதயம் தேடி
பயணிக்கிறது எனது நினைவு அஞ்சல்!

எல்லையில் நிசப்தம்!
முட்புதர் நடுவே எண்ண ஓட்டம்
என்னை கடத்திச் செல்கிறது!
என்னவள் குடிகொண்ட தேசத்தில்
யுத்த காண்டம்
ஈடேறிக் கொண்டிருப்பதாய்
அவசரத் தந்தி ஒன்று
என் நினைவுப் பெட்டகத்தை
உரசி செல்கிறது!

பதறியபடி போர்க்களத்தில்
என்னவளைத் தேடியலைகிறது ,
என் கண்ணீர் !
நினைவுச் செல்கள்
புற்றாய் அரித்ததில் பீடிக்கப்பட்டோரை
வதம் செய்யும் பட்டியலில் இணைத்து 
என்னவள் கொல்லப்படுகிறாள் !

கொலைக் கள ஒப்பாரிகளில் 
காதல் மணந்து 
என் கண்மணி கருகிட 
கழுகின் கால்களில் இரையாய் சாகிறேன்!

என் கண்ணீர் அஞ்சல் 
காற்றில் சாம்பலாகி 
கரைந்தே விடுகிறது!
அதற்குள் என்னை விட்டு பிரிந்த 
என் சீவன் அதைத் தாங்கிப் பிடித்து 
நொந்து கொள்கிறது.

# கவிதையின் காதலன்.

søndag 17. juni 2018

மறக்குமோ நெஞ்சம்.... (17-06-2006 - 17-06-2018)


மறக்குமோ நெஞ்சம்....
ஆனதம்மா ஆண்டு பனிரெண்டு
மறையவில்லை காட்சி எம் விழியிரண்டு
கோரத் தாண்டவத்தின் பிடியில் நின்று
பாதுகாத்ததம்மா உன் கரம் அன்று.
இன வெறியர்களின் அழித்தொழிப்பு
எம்மவர் கொண்ட பரிதவிப்பு
துப்பாக்கிச் சன்னங்களின்
சலசலப்பு
இவற்றை மறக்குமோ எம் நினைப்பு.
எம்மவர் வாழ்வாதாரத்தை
எரித்தான்
அதைக் கடல் நீரோடு கரைத்தான்
அக்கினியால் எம்மை அழித்தான்
சொல்லொண்ணா துயரத்தைக் கொடுத்தான்.
கொலை வெறிப் படையினை மறித்தாய்
வீசிய குண்டின் வீரியம் குறைத்தாய்
சீறிய சன்னங்களை காலில் மிதித்தாய்
உன் பிள்ளைகள் முழுவதையும் நீ காத்தாய்.
ஊர் கூடி முழுவதும் ஓலமிட்டோம்
எம் கண்ணீர் வெள்ளத்தால் உன் பாதம் தொட்டோம்
அகலட்டும் இன்நிலை என
அபாயமிட்டோம்
உன் அன்பின் கருணையை அன்று கண்டோம்.
சில நூறு துப்பாக்கிகள் எம்மை நோக்கியது
பல நூறு தோட்டாக்கள் எம்மைத் தாக்கியது
அத்தனை வாதைகளும் பனி போலாகியது
வெற்றி அன்னையின் அருட்கரம் எம்மைத் தாங்கியது.
வாதை உன் கூடாரத்தை அண்டவில்லை
பல இரவைக் கழித்தோம் இங்கு வீடு சென்று விடவில்லை
அட்டூழியத்தின் சுவடுகள் இன்னும் மறையவில்லை
கொடிய காட்சிகளை நெஞ்சம் மறக்கவில்லை..
இவற்றை மறக்குமோ எம் நெஞ்சு?

Emart Croos

fredag 25. mai 2018

உடக்கு பாஸ் மண்டபம்...

உடக்கு பாஸ் மண்டபம்...

திருப்பாடுகளின் காட்சிக் கூடமிது
தத்ரூபமாய் அரங்கேறும் இடமிது
நம் முன்னோரின் கலை வடிவமிது
எமது பாரம்பரிய கலைப் பொக்கிஷமிது.                                      எழுபத்தைந்து அடி நீளமானது
அகலமோ அறுபத்தியொன்று அடியானது
முருகைக் கற்களால் உயர்ந்தது

சுண்ணாம்புக் களியும் அதனுடன் சேர்ந்தது.
நூற்றுக்கணக்கில் படிக்கட்டுக்களானது
உயர் வில் வடிவில் சுவர் உண்டானது
திருப்பங்களையும் தளங்களையும் கொண்டது
அன்றைய பெறுமதியோ பதினைந்தாயிரமானது.
கட்டி முடித்து நூறாண்டு கடந்தது

இருந்தும் இது உறுதியாய் நிற்குது
பல தலைமுறைகள் கூடக் கடந்தது
நம் கண்களுக்கு இன்றும் வியப்பானது.
பரந்த பரண்கள் ஏற்பாடானது
கீழே சுரங்க அறைகளும் உண்டானது
உயர்ந்த கூரை முகடுகள் தோன்றுது
பல பொறியியலாளர்களையும் இது கவருது.
வன் செயல் நாட்டில் உண்டானது

நம்மவர் வாழ்விடம் ரெண்டானது
பாஸ் மண்டபம் அகதி முகாமானது
லட்சம் ரூபா பொருட்களும் களவானது.
மண்டபத்தின் நிலையோ உருக்குலைந்தது
பல கலைப் பொருட்களும் பழுதடைந்தது
ஆண்டுகள் பல விரைவாய் கடந்தது
பல கலைஞர்களின் உயிரும் பிரிந்தது.
ஊரின் அமைவும் விசாலமானது
சனத் தொகையின் அளவும் அதிகமானது
பாஸ் மண்டபத்தின் பயன்பாடு குறைந்தது
இன்று வௌவ்வால்களின் உறைவிடமானது.
நடக்குமோ பாஸ் என்ற கேள்வி எழுந்தது
எம்மவர் இதயத்தை அது ஆழ குத்தியது
இளைஞர் படையணி விளித்தெழுந்தது
பெரியோரின் துணையும் அதனுடன் இணைந்தது.
காலத்தின் தேவைக்கேற்ப அரங்கு அமைந்தது
அதைப் பார்த்தவர் கண்கள் அகல விரிந்தது
இவன் பேசாலையான் என வியக்குது
நம்மவர் கலைப் பயணம் இன்றும் தொடருது.

torsdag 17. mai 2018

ஐயோ ! ஐயகோ ! வலிக்கு தம்மா !

ஐயோ ! ஐயகோ ! வலிக்கு தம்மா ! 

ஐயோ ! ஐயகோ ! வலிக்கு தம்மா ! நினைவால் என் நெஞ்சம் பிளக்கு தம்மா ! என் அண்ணனின் கல்லறை வெடிக்குதம்மா ! உள்ளக் குமுறலில் மனம் துடிக்கு தம்மா !
நந்திக் கடலில் என் அம்மாவின்
சதையைக் கழுவிக் கரைக்கையில்
ஒட்டிய ரத்தம் இன்றும் மணக்குதே!
பட்டினிக் கடலில் மூழ்கியே மடிந்த என் தம்பியின் வயிற்றுக் குடல் நெஞ்சத்தில் கனக்குதே !சேற்றுத் தண்ணீர்
செங்குருதி கொப்பளிக்க,
மேனிப் புண்களில் சகதி வறண்டு
சாக்கடை வாசம் தெளிக்க,
கிரவல் தண்ணீரில்
நாவை நனைத்ததை
நினைத்திட வலிக்குதே !
பகையே அறியா பருவக் குருத்துக்கள் உலோகக் கோல்களால்
உரசிச் சரிந்ததை நினைத்தால்
நெஞ்சம் பிளக்குதே !
வெண்ணுடலின் புண்ணுடல் ஆற்றிட,
பச்சிலை பறித்ததை
உள்ளம் நினைக்குதே!
வடலிக் கருக்கில் குடலைப் பிழந்து
அழுகிய துண்டை வீசினோம்.
தமிழின் அம்மனப் படுக்கை
நிலையைக் கண்டு
அனுதாப அலைகளை வீசினோம் !
விடத்தல் முள்ளால் உடம்பில் புதைந்த தோட்டாக்கள் அளந்தோம்!
மொட்டக் கத்தியால் முள்ளந் தண்டுகள் வெட்டிப் பிளந்தோம்!
பீரிட்ட குருதியை பீரங்கி தடம் தந்த மண்ணள்ளித் தடுத்தோம்!
வேர் விட்ட விழுதுகள்
தூரோடு குடை சாய
வாய் பொத்தி அழுதோம்!
கருவுக்குள் சிசுவுக்குச்
சமாதிகள் - வெந்தோம்!
எம் குறும்புகள் உடல் மீது
எறும்பூறக் கண்டோம்!
வன்னி நிலங்களை
வயிற்றால் உழுது,
குருதிப் புலங்களைக் கட்டி அழுது,
உரமாய் புதைத்த
தமிழ்த்தாயின் புதல்வரை ,
மரமாய் வியந்து மரியாதை செய்கிறோம் .
வலியை சுமந்தும் கருவைப் பிசைந்தும் உடலைச் சிதைத்திட்ட போதிலும் ,
எம் கனவைச் சுமந்து மணலில் புதைந்த உறவின் நினைவில் கூடுவோம் !
மே 18 எம் உணர்வலைகளை முகாரியாக்கி மனிதம் தொலைத்தோர் செவிப்பறைகளில் பெருவெடிப்பை உதிர்க்கட்டும் !
#
கவிதையின் காதலன், பேசாலை .

ஒத்தை நாவல் மரம்




ஒத்தை நாவல் மரம்.....
Emat Croos

பேசாலையின் தெற்குப் புறம்
செல்லும் வீதியின் வலப் புறம்
உயர்ந்து நிற்கும் தனிமரம்
குறிப்புக் காட்டும் ஒத்தை நாவல் மரம்.முளைத்து நிற்கும் நாம் பார்க்குமிடம்
இருந்தும் பெற்றதில்லை அவை சிறப்பிடம்
ஒத்தை நாவல் போல் தனியிடம்.
காய் கனி தந்திருந்தது பின்னைய நாளில்
மறுப்புச் சொல்வதற்கில்லை இவ்விரு நாளில்
முதிர்ச்சியால் பலன் ஓய்ந்தது இன்றைய நாளில்.
களைப்பாறும் அதன் நிழல் வாட்டம்
எடுத்த விறகை ஒன்று கூட்டும்
தலையில் சுமந்து வரும் மயிலாட்டம்.
கூடை மீனைத் தோளில் தாங்கி
தண்ணித்தாளை நின்று வீடு நோக்கி
வழியில் ஓய்வெடுப்பார் இதில் தங்கி.
ஊரில் இருந்து பார்க்கையிலே
இதன் இருப்பிடமோ அடர்ந்த காட்டினிலே
நம் கண்களுக்குத் தெரியும் தூரத்திலே.
ஊரும் பெருத்தது நாலா திக்குமாய்
குடிமனை காணிகள் அமைந்தது நெருக்கமாய்
ஒத்தை நாவலும் தெரியுது பக்கமாய்.
அதனுள் அழகிய கூடமைத்து
புனித அந்தோனியார் சுரூபம் வைத்து
வேண்டுதல் செய்தோம் அவர் செயல் நினைத்து.
வீழ்த்தியது அதை உடைத்துத் தள்ளி
பின் வாங்கவில்லை அதன் நிலையை எண்ணி
உருவாகியது அவ்விடம் புதிய பள்ளி.
பேய் பிசாசு அலையுதென்பார் சிறியார்
பில்லி சூனியம் நடக்குதென்பார் அறியார்
யாவையும் அடக்க வருகிறார் புனித அந்தோனியார்.

நம்ம காட்டில் உண்டு பல நாவல் மரம்
அதிகம் பூத்திருந்தது முன்னைய நாளில்
விறகெடுக்கும் பெண்கள் கூட்டம்
காவு தண்டி கூடை தூக்கி
முன்னைய ஆண்டு காலத்திலே
காலங்கள் கடந்தது வேகமாய்
ஒத்தை நாவல் குடைந்தெடுத்து
காலத்தின் சூது கவ்வி
முனிப்பாய்ச்சல் உண்டென்பார் பெரியார்

torsdag 10. mai 2018

காதல் புயல் கொண்டு தாக்கினால் ?

காதல் பிரிவில் ஒருமையாய் அலைந்த நாட்களில், சிந்தனை அலைகள் தாக்கி ஏற்படுத்திய வடுக்கள் கொண்டு வெறுப்பு வேதம் எழுதிய போது ...........
என்னைக் காதல் புயல் கொண்டு தாக்கினால்
வேரோடு சாயும்
மரமாவேன் என்றாயோ ? 
கடல் கடந்த காதல் யுகத்தை
கரையில் வீசி என்ன பயன் ?
வெட்டிய பனையில்
கள்ளைத் தோண்டும்
கன்னி உனக்கு
அனுபவப் புதிர்களில்
விடை தருகிறேன்.
உன் அழைப்பில் உருகிய நாட்கள்
கடந்தது பெண்ணே !
காவியத் தூதுகளின் கடதாசிகளைக்
கருக்கிக் குளிர் காய்ந்தாயே !
நான் தழல்களால் வேள்வி செய்து வாழ்கிறேன் என்செய்வாய்?
என் கட்டிளம் தேகத்தை
காதல் பசியால் வாடச் செய்தாயே !
என் உணவுக் கால்வாய்கள்
துறவு பூண்டு ஆகாரத்தை நிராகரிக்கும்,
என் செய்வாய் ?
கவிதைகள் புனைந்த பொழுதெல்லாம் வலிக்கும் வார்த்தைகளால்
என் வாக்கியங்களை உடைத்தாயே ! இலக்கணம் அருந்தி
திடகாத்திரத் தமிழ் வைத்துள்ளேன்
என் செய்வாய் ?
காத்திருக்கச் செய்து
வேதனைக் காற்றால்
என் முகத்தில் விசிறி அடித்தாயே !
துரோகத் தடிகளால் அடிபட்டு
மெருகேறி நிற்கிறேன்
என்செய்வாய் ?
ஊரார் வாயில் உலையிட்ட கரும்பாக்கி என்னை சக்கை பிளிந்தாயே!
புகழ் மழையை தித்திக்கும் சாறாக்கி நாவினிக்கச் செய்து விட்டேன் என்செய்வாய் ?
தலைவன் என்று சொல்லி
சிலையாக்கி சந்தியில் நிறுத்தினாயே!
நினைவுப் பொக்கிசமாய்
பாதுகாப்பு அரண் அமைத்து
நிலைக்கிறேன்
என் செய்வாய் ?
மான் விழிப்பார்வையால் மயக்கி
பாமரன் காதலை
மானபங்கம் செய்தாயே !
மின்னல் கீற்றிடம் பயிற்சி பெற்று பார்வைகளைப்
பிரித்து எதிர்கொள்கிறேன்
என் செய்வாய்?
பறவை எச்சமாய் என்னைக்
காணும் இடங்களில் எல்லாம்
கறை கொண்டு எறிந்தாயே !
அழுக்கேறிய உடையணிந்து
வலம் வருகிறேன்
என்செய்வாய்?
என்னைக் காதல் புயல் கொண்டு தாக்கினால்
வேரோடு சாயும் மரமாவேன்
என நினைத்தாயோ ?
# கவிதையின் காதலன்.

tirsdag 8. mai 2018

இப்படிக்கு இவர்கள்......!


இப்படிக்கு இவர்கள்......!

தொட்டதும் உடையும்
அப்பள மனது !
ஏகாதிபத்தியம் அவ்வப்போது சுரண்டினாலும்
நொறுங்காமல் நெகிலும் ஜீவன்கள் !
வியர்வை ஊற்றால்
மலையைப் பெயர்த்து
மடியில் போடும் மனோதிடம்!
அழுக்குகள் தான்
இவர்கள் பூசும்
அலங்காரத் திரவியம் !
முடியாது என்ற உச்சரிப்பை
அகராதியில் தேடும்
அகிம்சை வாதிகள் இவர்கள்!
ஏன் ? எதற்கு ? எப்படி? என்ற
பகுத்தறிவு வார்த்தைகளால் புறக்கணிக்கப்பட்டவர்கள் !
மாக்ஸியத்தை மார்போடு பூசினாலும் முதலாளித்துவத்தால்
மாதம் தோறும் சுடப்படுபவர்கள்!
தேனீரே பல வேளை
வயிற்றுப் புண்களுக்கு
மருந்திட்டுச் செல்லும்!
புது உடைகளால்
நிராகரிக்கப்பட்ட பரம்பரை இவர்கள்! ஆனாலும் வாங்குதிறனில்
இவர்களின் வல்லமையோ
விண்ணைப் பிழக்கும்!
தனக்கான எதிர்காலத்தை
குடும்பச் சூழ்நிலையால்
செதுக்கத் தவறியவர்கள்!
வானொலிப் பெட்டிக்குள்
வசந்தக் காற்றைத் தேடுபவர்கள்!
வயிற்றுப் பசியென்றால்
வலுவாற்றலை புசிப்பவர்கள்!
காலநிலைகளுக்கு கட்டுப்படாத காளையர்கள் இவர்கள் !
கலங்காது உழைக்கும்
திறனாளர் இவர்கள் !
இப்படிக்கு இவர்கள் தொழிலாளர்கள்...!
# கவிதையின் காதலன்
.

tirsdag 1. mai 2018

#வைகாசி_01

ழ,ல,ள கரங்கள் இணைந்து
தொழிலாளி ஆனானே !
சிகரங்களும் அண்ணார்ந்து பார்க்க வானாளாவி நின்றானே !
தகரங்களிலும் தங்கத்தை
அழகுற வார்ப்பானே !
முக்காலத்திலும் ஓய்வின்றி
உழைத்து ஓடாய் ஆனானே !
திரைகடலோடியும் தேனான
திரவியங்கள் சேர்ப்பானே !
திறனற்ற நிலத்தையும் உழுது
பலன் கண்டு களிப்பானே !
ஆடிப்போன வீதியிலும் வாகனத்தை
ஆடாது செலுத்திடுவானே !
வாழ்வில் தீராத துன்பங்கள்
கண்டாலும் துவளாது துடிப்பாயிப்பானே !

mandag 30. april 2018

சம்பேதுறு பட்டணமும் மூவிராச பட்டணமும்

ில் இ்ற்றைக்கு 450 ஆண்டுகளுக்கு முன்னா் இந்த இடம் ஒரு கத்தோலிக்க பட்டணமாக, கத்தோலிக்க திருச்சபையின் முகவாியாகத் திகழ்ந்துள்ளது. இந்த ஆலயத்தைத் தாிசிக்க வேண்டும் என்ற எனது பல்லாண்டுக் கனவு இப்போது நனவாகியதில் மகிழ்ச்சி! உச்சி வெயில் வேளையில் முள்பற்றைக் காட்டைக் கடந்து தோட்டவெளி பங்கு மக்கள் சிலாின் உதவியோடு இந்த இடத்தைச் சென்றடைந்தோம். இந்த ஆலயத்தைச் சுற்றி மக்கள் பனை மற்றும் தென்னந்தோட்டங்களை உருவாக்கியுள்ளாா்கள். காலப்போக்கில் இந்த இடம்கூட திருச்சபைக்கு கிடைக்காத நிலை ஏற்படலாம்.
இந்த ஆலயமும் இடமும் மன்னாா் மறைமாவட்ட வரலாற்றில் மிகவும் முக்கியமானது. ஆழமான, விாிவான ஆராட்சிக்குாியது. இதே காலப்பகுதியில் எழுச்சிபெற்றிருந்த இன்னுமொரு இடம் எருக்கிலம்பிட்டி கிராமத்தின் இன்னுமொரு பகுதியில் உள்ள
கிழக்குவாடி என்ற இடத்தில் அமைந்துள்ள சந்தொம்மையாா் பட்டினம்! இதுவும் கத்தோலிக்க வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த இடம். ஆனால் இந்த இடத்திற்குக்கூட இன்று போக முடியாதபடி இது கிராம மக்களால் ஆட்கொள்ளப்பட்டுள்ளது.



Roitan Suresh Miranda As I know, this is the original place of Most of the Pesalai people. Once, it was a coastal city connected with Thutukudi in India. During the cholera disease period, most of this city people died by this disease. The hospital was in Kaataspathiri ( now called Siruthopu). The people who were cured in this hospital, did not return back to Sampethuru and settled next to Moovirasar Pattinam (East part of Pesalai). The original name of eastern part of Pesalai was “Moovirasar Pattinam”(Three kings city)
That time the main road was on construction. Since Main road (Peer Saalai) was established, the new settlemtn was named peer saalai thitam ( main street settlement). Later, during the British period, the name Peer Salai Thittam was changed as Pesalai and wrote in Railway station and post office and now is called Pesalai
That time, the original Mannar Talaimannar road was called “Peradi Padu road”. Now that road is no more. But you can see the big trees (Peruku Maram) in one line, two kilometer inside the jungle from Pesalai to Mannar in land side of present A 14 main road. Part of the road is called “St. Lourds street” in Pesalai and” Saanthipuram street” in Mannar. During Portuguese period, the churches were established close to that road, such as Siruthopu church, Karisal Church, Thotaveli Church, Vedha chatchigal Church, Konayan Kudiyurup church etc. Most of this villages period died during the cholera disease period.
My grandma told this history when I was child. She told that her family displaced from Sampethuru Village to Peer Saalai thitam ( Pesalai) and they had lot of land in Samperhuru. Since they lost most of their family members in Smapethru village, they did not go back and neighbor village people encouraged their land.
While I travel from Pesalai to Mannar during my child period, I could see lot of catholic cemetery structure at sea side between Karisal and Oolaithuduvai, which my grandparent’s cemetery. During the conflict time, those structures were destroyed by unknown people. 
Persalai Thittam ( Pesalai) was with St. Fatima Church. After the Sampethuru city people settlement, the church was called victories church (may be because of victory from the cholera disease but not sure). Now the church have both name Victory’s church and Fatima Church
Up to now During the church feast in Victories Church, Pesalai, they sing with two original village names as mentioned below.

“Mannar Moovirasar pattiman inum mahimai nirai persalai thittamum”

பேசாலை கிராமத்துக்கு துறைமுகம் தேவைதானா?

பேசாலை கிராமத்துக்கு துறைமுகம் தேவைதானா?  பேசாலைதாஸ் அன்பர்களே! பேசாலையில் அமையவிருக்கும் துறைமுகம் சார்ந்த எனது பதிவை முன்பு எழுதினேன்.இப...